کابل؛ ۴۶ طفل بیمار پس از تداوی به کشور بازگشتند و ۷۹ طفل دیگر به‌منظور تداوی به آلمان اعزام شدند
چهارشنبه، ۲۳ جمادی‌الأولى ۱۴۴۸
با تلاش هلال‌احمر افغانی و حمایت مالی بنیاد خیریه دهکده صلح آلمان، ۴۶ طفل بیمار که به‌منظور تداوی سوختگی‌های شدید و بیماری‌های عفونی استخوان به آلمان منتقل شده بودند، پس از تکمیل تداوی، دوباره به کشور بازگشتند و ۷۹ طفل بیمار دیگر به‌منظور تداوی بیشتر و تخصصی به آلمان اعزام شدند.
حافظ عزیزالرحمن، معاون هلال‌احمر افغانی، در مراسمی که به همین مناسبت، در میدان هوایی کابل برگزار شده بود، از همکاری و حمایت بنیاد خیریه دهکده صلح آلمان قدردانی نمود و تداوی اطفال یادشده را یک اقدام مهم بشردوستانه خواند.
وی از بازگشت ۴۶ طفل پس از تکمیل تداوی ابراز خرسندی کرده و برای اطفالی که به‌منظور تداوی به آلمان اعزام شده‌اند، شفای عاجل و صحت کامل استدعا نمود.
همچنان، محترم شیخ‌الحدیث شهاب‌الدین دلاور، رئیس عمومی جمعیت هلال‌احمر افغانی، در جریان سخنرانی در نشستی که به مناسبت بازگشت و سپردن اطفال به خانواده‌های‌شان برگزار شده بود، از همکاری‌های همه‌جانبه و حمایت بنیاد خیریه دهکده صلح آلمان ابراز قدردانی نمود..
وی گفت که تاکنون حدود ۵۰۳۰ طفل مبتلا به بیماری‌های عفونی استخوان یا سوختگی‌های شدید، در آلمان تداوی شده‌اند. موصوف افزود که در حال حاضر، با اطفالی که به‌تازگی اعزام شده‌اند، ۱۵۳ طفل بیمار در آلمان تحت تداوی قرار دارند.
رئیس عمومی هلال‌احمر افغانی، به خانواده‌های اطفال صحت‌یاب شده به‌خاطر صحت‌یابی فرزندان‌شان تبریک گفت و برای سایر بیماران، شفای عاجل و صحت کامل آرزو نمود.
ین یسن، نماینده بنیاد خیریه دهکده صلح آلمان، بازگشت ۴۶ طفل پس از تکمیل تداوی را مایه خوشحالی دانست و اطمینان داد که روند تداوی بیماران جدید که به آلمان اعزام شده‌اند، به‌خوبی پیش خواهد رفت.
وی همکاری میان هلال‌احمر افغانی و دهکده صلح آلمان را در بخش تداوی اطفال بیمار افغان مؤثر دانست و گفت که پیشبرد این روند بدون همکاری هلال‌احمر افغانی دشوار است.
قابل یادآوری است که هنگام سپردن اطفال به خانواده‌های‌شان، مقداری پول نقد و ادویه نیز به آنان داده شد.
هلال‌احمر افغانی از طریق پروگرام‌های بشردوستانه و صحی خود، با خانواده‌های نیازمند در روند تداوی اطفال بیمار همکاری می‌کند و با حمایت شرکای بین‌المللی کاری خویش، زمینه تداوی تخصصی اطفالی را فراهم می‌سازد که امکانات تداوی آنان در داخل کشور محدود است.
